ĆWICZENIA SPECJALNE W PRZYPADKACH CHOROBY ZWYRODNIENIOWEJ STAWÓW BIODROWYCH

Chorzy ze zmianami zwyrodnieniowymi w stawach biodrowych powinni spać i wypoczywać na twardym podłożu. Bardzo wskazane jest leżenie na brzuchu z ułożonym na pośladkach woreczkiem z piaskiem o ciężarze ok. 5 kg. Pozycja taka utrzymywana przez 20 – 30 minut zapobiega powstawaniu przykurczu zgięciowego w stawach biodrowych oraz przyczynia się do ustępowania rozpoczynających się przykurczów.
Pacjentom ze zmianami zwyrodnieniowymi w stawach biodrowych łatwiej jest wstawać z wysokiego krzesla i dlatego na siedzeniu krzesła trzeba położyć poduszkę.  Bardzo wskazane jest chodzenie z laską trzymaną po stronie zdrowej kończyny dolnej. Trzeba koniecznie pokonać opory psychiczne związane z używaniem laski, ponieważ staw biodrowy jest przy chodzeniu z laską odciążany, a więc proces chorobowy rozwija sie w nim znacznie wolniej.

Ćw. 1 – leżemy na plecach, kończyny dolne wyprostowane, kończyny górne również wyprostowane spoczywają wzdłuż tułowia. Włączamy ruch- naprzemianstronne, a potem równoczesne zginanie nóg w stawach biodrowych i kolanowych z ewentualnym chwytem za kolana i ostrożnym przyciąganiem ud do klatki piersiowej.
Ćw.2 – leżymy na plecach, nogi wyprostowane, kończyny górne również wyprostowane spoczywają wzdłuż tułowia. Ruch- próbujemy przejścia do siadu z równoczesnym zginaniem nóg w stawach biodrowych i kolanowych. Kończyny górne są w czasie tego ruchu wyciągnięte w przód.
ĆW.3 – pozycja wyjściowa: siad z wyprostowanymi nogami, dłonie oparte na podłożu poza pośladkami. Ruch- naprzemianstonne unoszenie wyprostowanych nóg.
Ćw. 4- leżenie na plecach , nogi wyprostawane i oddalone od siebie (odwiedzione) tak, żeby odstęp miedzy piętami wynosił 50-60 cm., wyprostowane kończyny górne spoczywają wzdłuż tułowia. Ruch- obracanie stóp na zewnatrz i do wewnątrz.
Ćw. 5- leżenie na plecach, nogi zgięte w stawach biodrowych i kolanowych, stopy oparte o podłoże, ręce na karku. Ruch- unosimy miednicę nad podłożem.
Ćw. 6- leżenie na plecach, nogi zwarte i wyprostowane, kończyny górne spoczywają swobodnie na podłożu. Ruch- równoczesne oddalanie od siebie (odwodzenie) obu nóg i powrót do pozycji wyjściowej. W czasie tego ruchu nogi przesuwają sie po podłożu.
Ćw. 7- leżenie na plecach, nogi zgiete w stawach boiodrowych i kolanowych (kolana się stykają), stopy spoczywają na podłożu, ręce na leżą na karku. Ruch- oddalanie od siebie jak najdalej kolan i powrót do pozycji wyjściowej.
Ćw. 8- leżymy  na boku na zdrowej nodze zgietej w stawie biodrowym i kolanowym, noga chora wyprostowana. Ręka kończyny górnej spoczywajacej na podłożu znajduje się  pod głową. Drugą ręką chwytamy kolano zdrowej nogi, przyciągając je do klatki piersiowej. Ruch- cofamy do tyłu wyprostawaną nogę chorą.Przy słabych mięśniach w czasie ruchu stopa przesuwa się po podłożu. Należy ćwiczyć, leżąc raz na prawym, a raz na lewym boku.
Ćw.9- leżymy ponownie na  boku zdrowej nogi.  Obie nogi są zgięte w stawach biodrowych i kolanowych. Kończyna górna spoczywająca na podłożu jest wyprostowana, ramie spoczywa pod głową, dłoń przylega do podłoża. Druga jest zgięta w stawie łokciowym, dłoń opiera się o podłoże. Ruch- unosimy do góry chorą nogę zgięta w stawie kolanowym. Należy ćwiczyć ponownie raz na prawym boku a raz na lewym boku.
Ćw. 10- leżymy na brzuchu, ręce pod brodą, podudzia zgięte w stawach kolanowych pod kątem ok. 90*. Ruch- kierujemy podudzia raz na zewnątrz, a raz do wewnątrz krzyżując je.
Ćw. 11- leżymy na brzuchu, podudzia zgięte w stawach kolanowych pod kątem 90*, ręce trzymamy pod brodą. Ruch- naprzemianstronne unoszenie ud nad podłoże. W czasie ruchów podudzia pozostają zgięte.
Ćw. 12- jak w ćw.11 z tym, że zdrowa noga jest zgięta w stawie kolanowym,  a chora – wyprostowana. Ruch- unosimy do góry wyprostowaną chorą nogę. Ruch musi sie odbywać ściśle ku górze, tzn. noga nie może zbaczać w bok.
Ćw. 13- leżymy na  s t o l e  na brzuchu, nogi wyprostowane, stopy obok siebie poza brzegiem stołu; chwyt rękami jak najdalej za brzegi stołu, broda jest oparta na stół . Ruch- naprzemianstronne unoszenie nóg starając się, aby w czasie ruchu nie unosić miednicy nad stołem.
Ćw. 14- postawa stojąca, stopa zdrowej nogi spoczywa na niskim stołeczku lub taborecie. Ruch- ułożenie rąk na kolanie, przenosimy tułów w przód z równoczesnym dalszym zginaniem zdrowej nogi w stawie kolanowym i biodrowym. Należy ćwiczyć na zmianę, opierając na taborecie stopę nogi lewej i prawej.