Bruksizm

Bruksizm, czyli tak naprawdę zgrzytanie zębami, jest problemem z którym zmaga się coraz więcej osób. Zaciskanie zębów jest nieświadome i nawykowe, z tego powodu większość osób cierpiących na bruksizm nie zdaje sobie sprawy z istniejącego problemu i możliwych konsekwencji jego występowania.

Przyczyn bruksizmu jest wiele i nie są one jeszcze do końca poznane. Zwraca się uwagę przede wszystkim na:

• przewlekły stres;
• wady zgryzu;
• urazy twarzoczaszki;
• padaczka;
• zaburzenia psychiczne.

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje bruksizmu: dzienny i nocny.

Dzienny w przypadku którego nie dochodzi do zgrzytania zębami, a tylko mocnego zaciskania szczęki.

W przypadku bruksizmu nocnego oprócz mocnego zaciskania szczęk dochodzi do mimowolnych jej ruchów. Może to prowadzić do uszkodzenia uzębienia. Osoby cierpiące na ten rodzaj bruksizmu często budzą się rano z bólem mięśni żwaczy.

Zgrzytaniu zębami mogą towarzyszyć również inne objawy, takie jak:

• szumy uszne;
• trzaski i przeskakiwanie w stawach skroniowo-żuchwowych;
• migreny i bóle głowy;
• ból szczęki, karku i pleców;
• wzrost napięcia w obrębie mięśni obręczy kończyny górnej;
• problemy z szerokim otwieraniem ust;
• problemy ze snem;
• uczucie ciągłego zmęczenia.

Poznanie przyczyny bruksizmu oraz jego leczenie nie jest łatwe i często wymaga współpracy specjalistów z wielu dziedzin m.in. stomatologa/ortodonty, fizjoterapeuty i psychoterapeuty. 

Fizjoterapia jest kluczowa celem zmniejszenia i eliminacji bruksizmu. Szereg odpowiednich technik mających na celu opracowanie punktów spustowych, zmniejszenie napięcia mięśniowego, czy więzadłowego są podstawą terapii w tego typu schorzeniu.